Δεν είναι μόνο η 14η Φεβρουαρίου η ημέρα του έρωτα και της αγάπης! Οχι μόνο την «ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου», αλλά καθημερινά ζείστε τον έρωτα (αν φυσικά τον έχετε βρεί), παράφορα, με πάθος, χωρίς μετριότητες, συμβιβασμούς, εκπτώσεις και ιδιοτέλειες, ζείστε την αγάπη !
Ξεκινείστε πρώτα απο το να αγαπάτε και να σέβεστε τους ίδιους σας τους εαυτούς, χωρίς ωστόσο να γίνεστε νάρκισσοι και ατομιστές. Αγαπάτε τους εαυτούς σας, καλλιεργείστε τους, ποτίστε τους, φροντίστε τους, εξελιχθείτε μέσα σας (και έξω σας), γιατί αν δεν γίνετε ερωτεύσιμοι, για ποιό λόγο να σας ερωτευθούν οι άλλοι; Γιατί να σας αγαπήσουν αν δεν είστε αξιαγάπητοι;
 
Ερωτευθείτε δυνατά και μην σας νοιάζει το αποτέλεσμα, ούτε αν πληγωθείτε, γιατί και οι απογοητεύσεις μέρος της ζωής είναι. Το να «βολευτεί» κάποιος σε μια ζωή επίπεδη, συμβατική, χλιαρή, χαλαρή, με μετριότητες και συμβιβασμούς και να μην τολμήσει, να μην παθιαστεί, αυτό είναι ανασφάλεια και οδηγεί στη δυστυχία και στην συναισθηματική νέκρωση! Ούτε να σας νοιάζει ποιός θα είναι «ο νικητής», γιατί ο έρωτας δεν είναι ανταγωνισμός, ούτε πόλεμος! «Νικητές» θα είστε εσείς που ρουφήξετε τις στιγμές, εσείς που «ζήσατε» τη μαγεία του έρωτα με τις απογειώσεις και τις ανώμαλες προσγειώσεις του! Εσείς που δεν «σπαταλήσατε» το παρόν για το μέλλον. Το πιο σημαντικό που θα έχετε εισπράξει θα είναι η ίδια η ζωή, μέσα απο τους κυματισμούς, τα σκαμπανεβάσματα και τις εντάσεις της. Ας κάνετε λάθη, όμως μην μιζεριάζετε, μην μετανιώνετε γι αυτά, γιατί στον έρωτα δεν υπάρχει λογική. Απλά «πλουτείστε» από τα λάθη σας, μεταμορφώστε τα σε εμπειρίες που θα σας φωτίζουν στο μέλλον, διδαχθείτε από αυτά και μην τα επαναλάβετε.
 
Μην κάνετε όμως το μέγα λάθος να θεωρήσετε μια αγάπη δεδομένη. Την αγάπη πρέπει να την ποτίζετε και να την καλλιεργείτε συνεχώς σαν πολύτιμο λουλούδι, ώστε να ανθίζει και να μην μαραζώνει. Αλλα και αν κάποτε μαραθεί – και αυτό μέρος του «παιχνιδιού» είναι-, πρέπει να έχετε το θάρρος, την αξιοπρέπεια και την τόλμη να φεύγετε!
 
 
Αισθάνομαι πολύ τυχερή,πλήρης και «πλούσια»που έζησα μεγάλους έρωτες, που αγαπήθηκα έντονα, που αγάπησα με πάθος, που πόνεσα, που πληγώθηκα, που έχυσα καντάρια κλάμα… Γιατί για μένα αυτό είναι το «αίσιο τέλος»! Το «αίσιο» είναι οι έντονες στιγμές, οι όμορφες, που δεν θα υπήρχαν, η δεν θα μπορούσα να τις καταλάβω χωρίς τις αντιθέσεις τους, χωρίς τα σκαμπανεβάσματά τους, χωρίς και τις άσχημες πτυχές τους!
 
Γιορτάζετε λοιπόν τον έρωτα και την «ημέρα του Αγίου Βαλεντινου» καθημερινά, αγαπώντας με πολλές μορφές! Αγαπήστε τον σύντροφό σας, τα παιδιά σας, την οικογένειά σας, τους φίλους σας, τον εαυτό σας, την φύση, την τέχνη, τις στιγμές, την ίδια την ζωή! Απολαύστε την ζωή και την ευτυχία των μοναδικών και ανεπανάληπτων στιγμών που χαρίζει το συναίσθημα της αγάπης!
 
 
  •