Οι Κυκλάδες είναι γνωστές για το μαγευτικό κατάλευκο τοπίο τους, το ίδιο φυσικά και η Πάρος. Είναι επομένως άρρηκτα συνυφασμένη με το κυκλαδίτικο λευκό τοπίο η ομαδική έκθεση ζωγραφικής σημαντικών καλλιτεχνών με τίτλο«Όλες τις αποχρώσεις του λευκού», που εγκαινιάζεται 31 Ιουλίου στην αίθουσα τέχνης Venus Art Gallery του Astir of Paros, στις Κολυμπήθρες Νάουσας, υπό την επιμέλεια της Βέτας Ρεντζεπέρη – Μιχαηλίδη, που σκοπεύει να φέρει μία πνοή ελληνικής τέχνης στο νησί. Πρόκειται για μία έκθεση έξι διαφορετικών μεταξύ τους καλλιτεχνών, που έρχονται να συνομιλήσουν ο ένας με τον άλλον, αλλά και με το κοινό μέσα από την τέχνη τους, ώστε να μας δείξουν τις δικές τους αποχρώσεις του λευκού, αλλά και του Αιγαίου. Μοναδικές θάλασσες, νεκρές φύσεις, λουλούδια, περίεργα ζώα του βυθού, πλοία που ταξιδεύουν ή περιμένουν στο λιμάνι, χαλιά διαφορετικά ζωγραφισμένα και ασπρόμαυρα είναι κάποιες από τις εικόνες, που θα συναντήσουμε στον χώρο της Πάρου. Ο Αδριανός, ο νεότερος εικαστικός της παρέας, παρουσιάζει μοναδικές συνθέσεις με φρούτα, ή άλλα αντικείμενα καθημερινότητας, αλλά και φιγούρες στις οποίες αναδεικνύεται η δυναμική του σώματος. Με το μοναδικό ταλέντο που τον διακρίνει δίνει μεταφυσικές διαστάσεις στο καθημερινό, απογειώνει το σύνηθες, προσθέτοντας του υπερρεαλιστικές διαστάσεις.
Ο Βασίλης Καρακατσάνης παρουσιάζει εικαστικά αποσπάσματα από τη σειρά «Carpets 2», στην οποία επανέρχεται 28 χρόνια μετά το «Carpets 1». Με «κλειδί» το ύφασμα, υλικό που κυριάρχησε στη ζωγραφική του προσπάθεια, αναπτύσσει μια άλλου είδους βιωματική, εικαστική σχέση και προσέγγιση. Επίσης, επέλεξε για την Πάρο μερικά έργα από την ενότητα «The Unknown land» (Η Άγνωστη Χώρα), η οποία υπογραμμίζει την ύπαρξη ενός κόσμου τρυφερού, ονειρικού και προφανώς όχι υπαρκτού, παρά μόνο στη φαντασία και στις ενδόμυχες αναζητήσεις του καθένα μας.
Γιάννης Κουτσούρης έρχεται να προσθέσει εκρηκτικές πινελιές και χαρούμενα χρώματα σε μια καθαρή διάθεση απόδρασης σε ένα υπερβατικό, υπερφυσικό τοπίο, όπου κυριαρχούν τα διαφορετικά λουλούδια, αλλά και τα περίεργα ζώα και ψάρια της θάλασσας, ή τα υποβρύχια που θυμίζουν παιδικά παιχνίδια. Μια άλλη αισιόδοξη νότα, μια ανατρεπτική ματιά στον φυσικό μας κόσμο.
Η Μαρία Κτιστοπούλου καταθέτει έργα που προέρχονται από διαφορετικές δημιουργικές εποχές και εικαστικούς κύκλους. Οι θάλασσες της τρικυμιώδεις, κυματιστές, ταραγμένες, οι συστάδες των δέντρων γεμάτες από την πνοή του αέρα, τα τοπία της μας μας καλούν σε αγναντέματα της φύσης και σε βόλτες πλάι στο κύμα στο Καβούρι. Ένα άλλο ταξίδι στο χρόνο, όπου δεν λείπουν και κάποια ανθρωποκεντρικά, ασπρόμαυρα σχέδια και πορτραίτα.
Ο Απόστολος Λάβδας δημιουργεί παραμυθένιες ατμόσφαιρες, κάνοντας πρωταγωνιστές των έργων του, τα πολύχρωμα μπαλόνια, τις πεταλούδες, τους χαρταετούς. Ένα αέναο πέταγμα, που εκφράζει την ανάγκη του ζωγράφου, να ανυψωθούμε λίγο ψηλότερα, να αφήσουμε πίσω μας τη γη και να αποκτήσουμε τη δυναμική της απόδρασης στον ουρανό. Ακόμα και τα ποδήλατα του περιτριγυρισμένα από στοιχεία που μπορούν να πετάξουν, μοιάζουν να αποκτούν φτερά και να ίπτανται σε άλλους κόσμους.



Τα επιβλητικά τάνκερ του Χριστόφορου Μπαλαμπανίδη περιμένουν υπομονετικά στα αραξοβόλια για το επόμενο ταξίδι. Η ελπίδα της αναχώρησης διαγράφει το όνειρο τους. Οι μεγάλοι όγκοι των πλοίων μοιάζουν να συνομιλούν μεταξύ τους αραγμένοι ο ένας δίπλα στον άλλον. Θα καταφέρνουν να ανοιχτούν και πάλι στους θαλάσσιους ορίζοντες τα πλοία του ζωγράφου για να συναντήσουν άλλους τόπους και πολιτισμούς ή έχουν ήδη ολοκληρώσει τις ρότες τους; Τα σχοινιά που τα κρατούν δεμένα στο λιμάνι είναι οι δεσμοφύλακες τους