Ο χρόνος που τελειώνει άφησε πολλά και ανεξίτηλα σημάδια. Πίασαμε «πάτο», ας απογειωθούμε λοιπόν! Ανεβήκαμε το Γολγοθά, τώρα ας βιώσουμε την Ανάσταση! Ας ξαναγεννηθούμε από τις στάχτες μας!  Ας μην μας πάει πίσω η χρονιά που πέρασε, αλλά μπροστά. Ας πούμε ότι ήταν ένα σκοτεινό διάλειμμα στη ζωή μας. Ας την δούμε σαν μια ανάπαυλα για ένα πιο δυναμικό restart! Ας την δούμε σαν εφαλτήριο για δυναμική εκτόξευση τη νέα χρονιά και ας καλύψουμε γοργά, αποτελεσματικά και ουσιαστικά τα κενά που μας άφησε!



Ας δούμε και τα καλά: Ότι το 2020 ήταν η αιτία για να μάθουμε από τα μέχρι τώρα λάθη μας, ότι ήταν η αφορμή για την αναθεώρηση των αξιών μας και για τον επαναπροσδιορισμό του εαυτού μας, του ρόλου του, των προτύπων μας, των θέλω μας! Ας σβήσουμε τα ίχνη που μας σκιάζουν και ας μετατρέψουμε τα αρνητικά σε εμπειρίες και μαθήματα ζωής και ας δούμε το μισοάδειο ποτήρι ως μισογεμάτο! Και ας θυμόμαστε από όλη αυτή την καταιγίδα, μόνο το ουράνιο τόξο. Και με τα χρώματα του να ζωγραφίσουμε τη νέα χρονιά!

 

Αν κοιτάξει κανείς πίσω στο 2020 θα δει τα συντρίμμια και τις καμμένες στάχτες της ανθρωπότητας…Μέσα από αυτά τα  συντρίμμια, μέσα από αυτές τις στάχτες θα συντελεστεί η Ανάσταση της ανθρωπότητας, η Αναγέννηση της, η ανασυγκρότηση της, η ανόρθωση της, ο επαναπροσδιορισμός των αρχών και των αξιών της!  Όταν συντελεστεί η Ανάσταση, τίποτα πια  δεν θα είναι το ίδιο…

 

Στη μεγάλη ανηφόρα του Γολγοθά μας εμείς οι άνθρωποι μαζί με τον πόνο μας βιώσαμε και μεγάλες αλήθειες! Αλήθειες που απάλυναν τα τραύματά μας, επούλωσαν τις πληγές μας και μας ξεδίψασαν σαν γάργαρο νερό, στη μεγάλη αυτή ανηφόρα της ζωής μας! Αλήθειες  που μας άλλαξαν-θέλω να πιστεύω- σαν ανθρώπους! Σε μια κρίσιμη χρονική στιγμή που τα πάντα είχαν ισοπεδωθεί, είχαν απαξιωθεί…

Ξαφνικά ανακαλύψαμε την παγκοσμιοποίηση του πλανήτη μας και ότι  τελικά αυτά που μας ενώνουν σαν έθνη, σαν φυλές, σαν θρησκείες, είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν. Τα εθνικά σύνορα καταρρίφθηκαν εν τοις πράγμασι και τα έθνη έπεσαν σαν ντόμινο το ένα μετά το άλλο,  στην υγειονομική βόμβα και στην οικονομική ύφεση! Ξαφνικά ανακαλύψαμε πως κακώς είμαστε αλλαζόνες, εγωκεντρικοί, ματαιόδοξοι και άπληστοι, γιατί τελικά δεν είμαστε εμείς το κέντρο του κόσμου, ούτε οι παντοδύναμοι και ισχυροί αυτού του πλανήτη. Αντίθετα, ανακαλύψαμε  πόσο μικροί και ασήμαντοι είμαστε, πόσο τρωτοί και ευάλωτοι…
Ανακαλύψαμε επίσης πόσο ίσοι είμαστε μπροστά στο θάνατο όλοι,
οι πλούσιοι και οι φτωχοί, οι διάσημοι και οι άσημοι, οι προύχοντες και οι προλετάριοι… Και πόσο πολύτιμο, αναντικατάστατο  και μη  εξαγοράσιμο αγαθό είναι η υγεία, που κακώς τη θεωρούμε δεδομένη…

Ξαφνικά ανακαλύψαμε πως αυτά  που θεωρούσαμε δεδομένα, είναι ζητούμενα,  πολύτιμα και ακριβοθώρητα…

Και διαπιστώσαμε πόσο απρόβλεπτη, ανατρεπτική και ανέλεγκτη είναι η ίδια η ζωή!

Εκεί που μέχρι χθες αναζητούσαμε τα πιο κοσμικά μέρη και τα πεντάστερα ξενοδοχεία  για να περάσουμε τα Χριστούγεννα, αρχίσαμε ν αναζητούμε μάσκες και αντισηπτικά! Εκεί που αγχωνόμαστε πώς θα βγάλουμε περισσότερο κέρδος και πώς θα εντυπωσιάσουμε με τα ακριβά μας αντικείμενα και την πλούσια ζωή μας, τώρα μας ενδιαφέρει να υπάρξουν περισσότερες Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και να μην αρρωστήσουμε εμείς και οι δικοί μας άνθρωποι!

Το πιο ακριβό διαμάντι μοιάζει πλέον φθηνός άνθρακας, μπροστά στην λαχτάρα που νιώθουμε όταν δεν μπορεί  ν αναπνεύσει  ο ασθενής που νοσηλεύεται στην εντατική.
Ξαφνικά ανακαλύψαμε την ουσία!
Μια ουσία που την είχαμε θυσιάσει στο βωμό του κέρδους, του πάθους για πλούτο, για ομορφιά και νιότη, στο βωμό της ματαιοδοξίας, της κενοδοξίας, της επαγγελματικής αναρρίχησης, της επιφανειακής πλαστικής ομορφιάς, που δεν μας άφηναν να δούμε το βάθος!

Την ουσία την είχαμε ξεχάσει στη γωνιά των άφθονων υλικών αγαθών και στην επίδειξή τους, την είχαμε χάσει στην απρόσωπη κοσμοσυρροή, στα άσκοπα κοσμικά και επιφανειακά καλέσματα, στους ρηχούς εναγκαλισμούς και στους πικρόχολους, φαρισαϊκούς ασπασμούς συνοδευόμενους από άφθονο φαρμάκι και από μη συμβατές φράσεις του τύπου «θεά είσαι αγαπημένη μου»…

Ξαφνικά καταλάβαμε ότι η ποιότητα της ζωής δεν είναι μόνο η υλική, ούτε η ευτυχία ταυτίζεται πάντα και μόνο με την επιτυχία…

Έφτασε λοιπόν το πλήρωμα του χρόνου, όπου όλοι αυτοί οι λαμπεροί και φτιαχτοί μέχρι τώρα ήρωες, οι τηλεπερσόνες, τα μοντέλα,  οι σταρ των realitys και οι κυρίαρχοι των social media με τους πολλούς followers, έχασαν τη λάμψη τους, γιατί απλά καθάρισε η ματιά μας! Γιατί απλά επαναπροσδιορίσαμε την οπτική γωνία μας!
Οι σύγχρονοι ήρωες τώρα είναι οι πραγματικοί και όχι οι πλασματικοί,ή  οι εικονικοί! Οι σύγχρονοι ήρωες είναι αυτοί που το αξίζουν! Αυτοί που διακρίνονται για το  ήθος τους  και που βρέθηκαν στη πρώτη γραμμή για μας με αυτοθυσία και αυταπάρνηση, χωρίς να λιποτακτήσουν. Γιατροί, νοσηλευτές, καθαριστές, φαρμακοποιοί, υπάλληλοι σε σούπερ μάρκετ, υπάλληλοι του Δήμου, που ίσως να τους… σνομπάραμε κάποτε, αξίζουν το σεβασμό μας, όσο αξίζει την απαξίωση  μας ο γιός του πλουσίου που ενώ είχε εντολή να μείνει στην απομόνωση, πήγε στο νησί του για να διασκεδάσει και διέσπειρε τον ιό…

Ποιά είναι η ουσία της ζωής μας; Ουσία της ζωής είναι η αγάπη!
Να αγαπάμε κατ αρχήν τον εαυτό μας, όχι όμως εγωκεντρικά
, ούτε ματαιόδοξε και κενά… Να μάθουμε να ισορροπούμε τον εαυτό μας, να «τα βρίσκουμε» μαζί του, να μπορούμε να συμβιώσουμε μαζί του  για καιρό, χωρίς άλλους παρένθετους και παρενθέσεις.

Να αγαπάμε, να εκτιμούμε και να σεβόμαστε τους ανθρώπους μας, που τους είχαμε παραμελημένους ως τώρα…

Να μπορούμε να συμβιώνουμε με ουσία μαζί τους και όχι απλά να συγκατοικούμε! Να αφοσιωθούμε σ αυτούς που αξίζουν την αγάπη μας και που μέχρι τώρα παραπονιόμαστε πως δεν είχαμε το χρόνο για να τους δείξουμε την τρυφερότητα μας!

Να αγαπάμε τους ευπαθείς ηλικιωμένους μας, που τώρα που κινδυνεύουν, καταλαβαίνουμε πόσο αξίζουν για μας!

Ο επαναπροσδιορισμός όλων αυτών των αξιών και πολλών άλλων ακόμη θα είναι μια μεγάλη Ανάσταση! Που θα αναγεννήσει, θα αναβαπτίσει το ανθρώπινο γένος, θα φρεσκάρει το πνεύμα μας που είχε τελματώσει  και θα δώσει ζωντάνια στη ψυχή μας που είχε στεγνώσει από συναισθήματα…

 

Από τον σκοτεινό και βαλτωμένο  πυθμένα του 2020 ας επιπλεύσουμε «ναυαγοί» αλλά σώοι στον καθαρό αφρό μιας γαληνεμένης θάλασσας και στη συνέχεια ας εκτοξευτούμε στον ουρανό του 2021, να γίνουμε ένα με το ουράνιο τόξο του και να ζωγραφίσουμε το σύμπαν της ζωής μας με τα πιο φωτεινά, χαρούμενα και ζωντανά χρώματα!

  •